Amerikan Hippoterapi Derneği’nin (AHA) tanımlamasına göre; “Hippoterapi terimi; iş-uğraşı terapisi, fizik tedavi ve dil konuşma patolojisi uzmanlarının hastanın nörolojik, duyusal ve hareket sistemlerini uyaran atın hareketlerini hippoterapi uygulayıcısının yöntemleriyle birleştirerek uygulanan terapide fiziksel, zihinsel veya duygusal bozukluğu olan bireylere fonksiyonel bir değişiklik hayatına işlevsellik sağlamak veya yaratmak için en iyi uygulamayı nasıl kullandığını ifade eden atla uygulanan bir binicilik faaliyetidir” (Yazıcı, 2018).
Hippoterapi, çeşitli hasta gruplarının güç, denge, çeviklik, koordinasyon ve yürüme kabiliyeti gibi çeşitli fiziksel nitelikleri ve özellikleri korumak veya geliştirmek için kullanılan bir fizyoterapi şeklidir. Yetişkinlerde ve fiziksel veya zihinsel engelli çocuklarda iyi çalışan bir tedavi şeklidir (Johnson, 2009; Champagne, 2010).
Atın bir araç ve tedavinin geri kalanının tamamlayıcısı olarak kullanıldığı fizyoterapi tedavisi hippoterapi ile binicilik terapisi veya terapisi de denilebilir, fizyoterapist, mesleki terapist, psikolog, özel öğretmen veya oynadığı psikolog ile terapötik amaçlar için binmeyi içerir ( Arbin, 1994).
Hippoterapi hastanın gelişimini kolaylaştırmak için atın hareketlerini kullanma konusunda eğitim almış uğraş terapisti, fizik tedavi uzmanı ve konuşma terapisti tarafından uygulanmaktadır. Hedefleri denge, koordinasyon, postür, ince motor kontrolün geliştirilmesi, artikülasyonun arttırılması ve bilişsel becerilerin geliştirilmesidir (American Hippotherapy Association, 2005).
Hipoterapi teriminin diğer terapilerden ayrılan noktası, sıklıkla fiziksel rehabilitasyon terapi olarak tanımlanmasıdır (Lentini ve Knox 2009). Hippoterapide uzman hekimler (sağlık ekibi) ihtiyaç sahibi ve engelli bireylerin tedavi uygulamalarıyla birlikte atın hareketlerine bireyin karşılık vermesi neticesinde bireylerde ilerleme sağlamak maksadıyla uygulanan bir yöntem olduğu kabul edilmektedir.
( ÜN, Ali Ekber, Hippotherapy Through the Eyes of the Riding Coach)